نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
چکیده
زمینه و هدف: خودکشی یکی از فوریترین بحرانهای سلامت عمومی در جهان معاصر است و به نظر میرسد دانشجویان دانشگاهی در مقایسه با جمعیت عمومی، آسیبپذیری بیشتری نسبت به افکار خودکشی داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش احساس تنهایی، عزتنفس و رضایت از زندگی در پیشبینی افکار خودکشی در میان دانشجویان دانشگاه های تهران انجام شد.
روش: روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل دانشجویان دانشگاههای ایران در مقاطع کارشناسی، کارشناسیارشد و دکتری بود. شرکتکنندگان با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. در ابتدا ۳۴۶ دانشجو پرسشنامهها را تکمیل کردند که پس از حذف دادههای مفقود و پرت، نمونه نهایی تحلیل شامل ۲۵۹ نفر بود. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس افکار خودکشی بک، مقیاس تنهایی راسل، پرسشنامه عزتنفس کوپر-اسمیت و مقیاس رضایت از زندگی داینر بود. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه همزمان تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که افکار خودکشی با احساس تنهایی رابطه مثبت و معنادار و با عزتنفس و رضایت از زندگی رابطه منفی و معنادار دارد (۰/۰۰۱>p). همچنین تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که احساس تنهایی، عزتنفس خانوادگی و رضایت از زندگی بهطور معنادار افکار خودکشی را پیشبینی میکنند و در مجموع ۲۷ درصد از واریانس افکار خودکشی را تبیین میکنند. احساس تنهایی قویترین پیشبین افکار خودکشی بود.
نتیجه گیری: یافتههای پژوهش نشان میدهد که احساس تنهایی، احساس ارزشمندی در چارچوب خانواده و رضایت از زندگی از عوامل مهم مرتبط با افکار خودکشی در دانشجویان هستند. بنابراین، توجه به تقویت روابط اجتماعی، حمایت خانوادگی و ارتقای رضایت از زندگی میتواند در طراحی برنامههای پیشگیرانه و مداخلات روانشناختی مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژهها
موضوعات
)