نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• صمد عزیزی ¹
• نسرین همایونفر ²
• بهزاد تقی پور ³
• فرزاد صدقیانی ⁴
• رقیه برزگران ⁴

¹ گروه مشاوره، دانشکده مشاوره، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

² گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران

³ گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبلی، اردبیل، ایران

⁴ گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، اردبیل، ایران..

چکیده

زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و درمان وجودی بر شفقت به خود و تحمل پریشانی در زنان مبتلا به سرطان پستان بود.
روش: این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش‌شناسی، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به انجمن‌های بیماران سرطانی و مراکز بهداشتی شهر اردبیل در سال 1404 بود. ۵۱ نفر از این زنان به‌صورت روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد،، درمان وجودی و کنترل (هر گروه 17 نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل مقیاس شفقت به خود نف (2003) و مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) بود. گروه‌های آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای مداخلات درمانی دریافت کردند و گروه کنترل مداخله‌ای نداشت. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت و برای مقایسه زوجی گروه‌ها از روش بونفرونی استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد هر دو رویکرد درمانی در افزایش شفقت به خود و تحمل پریشانی مؤثر بودند، اما درمان وجودی در هر دو متغیر نسبت به ACT اثر بیشتری داشت.
نتیجه‌گیری: یافته‌ها بیانگر آن است که بهره‌گیری از درمان‌های مبتنی بر پذیرش و معنا می‌تواند در ارتقای سازگاری روان‌شناختی زنان مبتلا به سرطان پستان نقش مؤثری ایفا کند.

کلیدواژه‌ها

• درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد
• درمان وجودی
• شفقت به خود
• تحمل پریشانی
• سرطان پستان

موضوعات

• توانبخشی روانشناختی