نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
3 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، روانشناس مرکز توانبخشی ایران زمین و گلستان، کرمانشاه، ایران.
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به چالشهای روانی اجتماعی متعدد مادران دارای کودکان با کمتوانی جسمی و نقش کلیدی انعطافپذیری روانشناختی در سازگاری با این شرایط، هدف از انجام پژوهش بررسی اثربخشی مصاحبه انگیزشی گروهی بر افزایش انعطافپذیری روانشناختی مادران دارای دانشآموزان با کمتوانی جسمی و حرکتی بود.
روش: پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران دانشآموزان دارای کمتوانی جسمی–حرکتی تحت پوشش آموزش و پرورش استثنایی و مراجعهکننده به مراکز توانبخشی شهر کرمانشاه، در سال 1404-1405 تشکیل دادند. نمونه پژوهش 30 نفر از مادران واجد شرایط بودند که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایشی (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه انعطافپذیری روانشناختی بوند و همکاران (2007) استفاده شد. مشاوره گروهی به شیوه مصاحبه انگیزشی شامل 10 جلسه 60 دقیقه ای و بهصورت هفتهای یکبار دریافت بود و برای گروه گواه مداخلهای ارائه نشد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس در نرمافزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که مصاحبه انگیزشی در افزایش انعطافپذیری روانشناختی مادران دارای فرزند کمتوانی جسمی حرکتی تأثیر معنادار دارد (0/05>P).
نتیجه گیری: یافتهها نشان میدهد که مصاحبه انگیزشی گروهی میتواند بهعنوان مداخلهای مؤثر برای ارتقای انعطافپذیری روانشناختی مادران دانشآموزان دارای کمتوانی جسمی–حرکتی در مراکز آموزشی، توانبخشی و مشاورهای مورداستفاده قرار گیرد.
کلیدواژهها
موضوعات